• 1-800-123-789
  • info@webriti.com

Haal jij je grafkist al in huis?

Haal jij je grafkist al in huis?

Geconfronteerd met je eigen sterfelijkheid

Wie ziet er nou graag iedere dag zijn eigen doodskist waar je later in eindigt? Dat confronteert je met je eigen sterfelijkheid. Toch regelen sommige mensen wel de nodige zaken voor hun dood: ze hebben de eigen uitvaart al geregeld, hun doodskist is al in huis en ze gebruiken die zo lang als kamerscherm of boekenkast, op de bank ligt een plaid dat bij beter kijken een lijkwade blijkt en ze hebben het graf al gekocht. De grafsteen of het grafmonument is al uitgekozen en soms zelfs al geplaatst.

Interviews

Documentaire fotografe Saskia Aukema heeft een aantal van deze mensen vastgelegd en geïnterviewd, met als resultaat de meest bijzondere foto’s en verhalen. Uitvaart museum Totzover toonde het werk in een expositie.

Mooi Doodshemd als uitzet cadeau

Het was vroeger niet ongebruikelijk dat in de uitzet ook doodskleden zaten. Meestal waren dat witte doodshemden van katoen. Netjes gestreken. En zelfs werd het soms als huwelijksgeschenk cadeau gedaan tijdens de bruiloft.
Dat kunnen we ons nu nog maar moeilijk voorstellen. Tijdens de grote voorjaarsschoonmaak werden de ongebruikte lijkhemden gewassen en met de strijk netjes gestreken. Het was destijds een standaard klusje voor de vlijtige huisvrouw die daarmee herinnerd werd aan haar eigen sterven en de vergankelijkheid van het leven.

“Hoe zo dood? Sorry, maar daar heb ik niks mee…”

“Aan de dood denken is hem uitnodigen”: zijn we niet stiekem bang (gemaakt) dat alleen al het denken aan onze eigen dood wel eens een “self fullfilling prophecy” zou kunnen worden.
In deze tijd lijkt het dat we juist de gedachte aan onze dood en ouder worden krampachtig proberen te vermijden. In deze tijd waarin het leven en de jeugd gevierd wordt ontkennen we het ouder worden en onze onvermijdelijke dood. Ouder worden, een ziekbed en uiteindelijk sterven wordt ervaren als deprimerend en duister. Misschien dat iemand daarom onlangs zei “Hoe zo dood? Sorry, maar daar heb ik niks mee…”

Tijden veranderen

Toch is er een verandering gaande: het ontkennen en krampachtig negeren van denken aan ons eigen sterven lijkt te veranderen. Initiatieven als kistclubs (leden maken hun eigen kist en strijden om de mooiste en meest unieke creatie) zijn populair in Nieuw-Zeeland.
Het van oorsprong Japanse gebruik waarbij in de eigen kist wordt proefgelegen – past deze kist mij? – wint aan populariteit in Nederland.

Voorzorgsmaatregelen

Nederlandse uitvaartondernemers nodigen ons uit om onze wensen omtrent de uitvaart vast te leggen. Zodat de nabestaanden een uitvaart kunnen organiseren die passend is. En grafmonumenten worden vaker al voor het overlijden ontworpen en geplaatst. Zo ook dit familiegraf op Zorgvlied dat al jaren geleden geplaatst werd en (gelukkig) nog steeds leeg is.

Expositie uitvaartmuseum

Museum Totzover op de Oosterbegraafplaats in Amsterdam toonde op de expositie “De Kist al in huis” prachtige foto’s (met verhaal) van Saskia Aukema.

Over Saskia Aukema

Saskia Aukema is een Nederlandse journalist en fotograaf. Ze houdt van ‘slow’ journalistiek: verhalen die zich geleidelijk ontwikkelen en tonen, vaak over iemands levensbeslissingen en hoe deze hun identiteit bepalen. Afgezien van haar werk voor dagblad Trouw, werd haar breed tentoongestelde fotoreeks zoals Veiled nationaal toegekend in 2016 en 2017. Ze heeft twee publicaties, Bekeerd (2014) en Veiled (2017), op haar naam staan.

Chris

Laat je bericht achter